Als je op social media zit kun je er bijna niet omheen. Je moet meer eiwitten eten. Voor je spieren. Voor je energie. Voor je gewicht. Voor je hormonen. En als het even tegenzit, lijkt eiwit de oplossing voor alles.
En ja, er zit waarheid in.
Maar niet het hele verhaal.
Want wat ik zie bij veel 45-plussers is dit: ze doen “alles goed”, eten bewuster dan ooit, letten op hun eiwitten — en voelen zich toch moe, opgejaagd of uit balans. Dat is geen falen. Dat is een teken dat het lichaam iets anders vraagt dan nóg een schep proteïne.
Waarom eiwitten belangrijker worden na je 45e
Laten we beginnen bij het eerlijke stuk. Vanaf je veertigste verandert je lichaam. Spiermassa neemt langzamerhand af, je herstelt minder snel en je bloedsuikerspiegel wordt gevoeliger voor schommelingen. Zeker bij vrouwen spelen hormonale veranderingen hierin een grote rol.
Voldoende eiwit helpt dan echt:
-
je behoudt spiermassa en kracht
-
je blijft langer verzadigd
-
je bloedsuiker wordt stabieler
-
afvallen lukt zonder dat je “leegloopt”
Veel 45-plussers eten ongemerkt te weinig eiwit, vooral overdag. Een ontbijt of lunch met vooral koolhydraten geeft snelle energie, maar ook snelle dips. In dat opzicht is de aandacht voor eiwit terecht.
Maar daar gaat het vaak mis.
Waarom meer eiwit niet automatisch beter werkt
Wat op social media zelden wordt benoemd, is wat er nodig is om eiwitten ook echt te benutten.
Eiwitten moeten worden verteerd, afgebroken en opgenomen. Dat vraagt nogal wat van je lichaam. En juist na je 45e — zeker bij langdurige stress, slecht slapen of hormonale verschuivingen — staat dat systeem vaak onder druk.
Ik zie veel mensen die:
-
een opgeblazen gevoel krijgen van eiwitrijke maaltijden
-
zich zwaarder of vermoeider voelen na het eten
-
last krijgen van hun darmen
-
ondanks “goed eten” geen energie opbouwen
Dat is geen toeval. Chronische stress verlaagt maagzuur en enzymproductie. Slechte slaap verstoort herstel. Een overbelast zenuwstelsel zet het lichaam in overlevingsstand. En een lichaam in overlevingsstand bouwt niet op — hoe goed je ook eet.
Meer eiwit toevoegen aan een lichaam dat al uitgeput is, is soms alsof je extra bagage op een volle kar legt.
Het stille probleem: verdringing
Wat ik ook vaak zie: eiwit wordt zo’n focus, dat andere essentiële dingen verdwijnen. Minder groenten, minder vezels, minder gezonde vetten. Terwijl juist die nodig zijn voor:
-
darmgezondheid
-
hormoonbalans
-
ontspanning
-
ontstekingsremming
Je kunt perfect je eiwitdoel halen en tóch tekorten hebben aan magnesium, omega 3 of micronutriënten die nodig zijn om energie te maken. Dan voelt voeding als hard werken, in plaats van ondersteunend.
Eiwit is geen oplossing voor hormonale onrust
Een belangrijk punt, vooral voor vrouwen 45+. Eiwit wordt vaak gepresenteerd als dé oplossing voor overgangsklachten, gewichtstoename of vermoeidheid. Maar eiwit lost geen hormonale disbalans op als stress structureel te hoog is.
Zolang je zenuwstelsel geen rust ervaart, slaap niet herstellend is en je lijf continu “aan” staat, blijft het lichaam in een afbraakstand. In die fase vraagt het niet om optimaliseren, maar om ontlasten.
Eiwit ondersteunt pas echt als de basis klopt.
De nuance die vaak ontbreekt
Eiwitten zijn belangrijk. Absoluut.
Maar ze zijn geen trucje, geen snelle fix en geen losstaande oplossing.
Voor 45-plussers geldt meer dan ooit:
kwaliteit boven kwantiteit, en context boven getallen.
De vraag is dus niet:
Hoeveel eiwit moet ik eten?
Maar:
Is mijn lichaam in staat om te verteren, te herstellen en op te bouwen?
Als je dát serieus neemt, ga je merken dat voeding weer mee gaat werken in plaats van tegen